പള്ളിക്കുന്ന് ഓർത്തുവയ്ക്കുന്ന
കഥകളും പാരമ്പര്യങ്ങളും.

01 / പൈതൃകം

പരശുരാമപ്രതിഷ്ഠയുടെ ഐതിഹ്യം

കണ്ണൂരിലെ പള്ളിക്കുന്നിൽ പ്രാർത്ഥനയും വിദ്യയും കുടുംബങ്ങൾ കൈമാറിവന്ന ആചാരങ്ങളും മൂകാംബിക ആരാധനയിൽ ഒത്തുചേരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്ഭവകഥയും ഈ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

പരശുരാമൻ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന നൂറ്റിയെട്ട് ദുർഗ്ഗാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് പള്ളിക്കുന്ന് എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ത്രേതായുഗത്തിൽ ഭൃഗുമഹർഷിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഭാർഗ്ഗവരാമൻ ഇവിടെ ദേവീപ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതായി ഈ കഥ പറയുന്നു.

പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷം പടിഞ്ഞാറോട്ട് പോയ പരശുരാമൻ തിരിച്ചെത്തി ക്ഷേത്രവും മണ്ഡപവും ചുറ്റുമതിലും ഗോപുരങ്ങളും നിർമ്മിച്ചെന്നും ഐതിഹ്യത്തിൽ പറയുന്നു.

02 / പൈതൃകം

മൂകാംബിക ആരാധനയിലെ ശക്തിയും വിദ്യയും

അറുപത്തിനാല് ഗ്രാമങ്ങളിലെ ബ്രാഹ്മണരെ ഒരുമിപ്പിച്ച് പരശുരാമൻ പള്ളിക്കുന്നിലെ ആരാധനാക്രമം സ്ഥാപിച്ചു എന്നാണ് ക്ഷേത്രപാരമ്പര്യം. മഹിഷാസുരമർദ്ദിനിയായ ദേവിയെ ശാന്തമായ സരസ്വതീഭാവത്തിലും ആരാധിക്കുന്ന രീതിയെ ഈ വിവരണം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.

മഹിഷാസുരമർദ്ദിനിയുടെ ശക്തിയും സരസ്വതിയുടെ വിദ്യയും ഒരേ ദേവീസങ്കൽപ്പത്തിൽ ചേരുന്നു. ധൈര്യത്തിനും സംരക്ഷണത്തിനും പഠനത്തിനും കലാസൃഷ്ടിക്കും വേണ്ടിയാണ് ഭക്തർ അമ്മയെ സമീപിക്കുന്നത്.

പരശുരാമൻ കാട്ടുമാടം നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെ തന്ത്രിയായി നിയോഗിച്ചെന്നും പൂജകളും ആചാരങ്ങളും പരമ്പരാഗത ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ ഏൽപ്പിച്ചെന്നും ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.

03 / പൈതൃകം

രാജവംശങ്ങളും കാട്ടുമാടം പാരമ്പര്യവും

ഉത്തരകേരളത്തിലെ മൂഷിക–കോലത്തിരി രാജവംശങ്ങളുമായി ക്ഷേത്രപരിപാലനത്തെയും ആരാധനയെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന വിവരണങ്ങൾ ക്ഷേത്രപാരമ്പര്യത്തിലുണ്ട്.

മൂഷികരാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത് പുനരുദ്ധാരണവും പരിപാലനവും നടന്നതായും പിന്നീട് കോലത്തിരി രാജാക്കന്മാർ ആ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുത്തതായും ഈ വിവരണങ്ങൾ പറയുന്നു.

കോലത്തിരി രാജാക്കന്മാരുടെ പിന്തുണയോടെ കാട്ടുമാടം തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾക്ക് പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചെന്നാണ് പാരമ്പര്യം. എട്ട് ഐശ്വര്യങ്ങൾ നൽകുന്ന അഷ്ടൈശ്വര്യപ്രദായിനിയായി രാജവംശം ദേവിയെ ആരാധിച്ചെന്നും പറയുന്നു.

രാജവംശത്തിന്റെ ദുരിതങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം തേടി മഹിഷാസുരമർദ്ദിനീസേവ നടത്തിയെന്നും അതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള കാട്ടുമാടം തന്ത്രിക്ക് ക്ഷേത്രം ദാനമായി നൽകിയെന്നും പാരമ്പര്യവിവരണമുണ്ട്.

04 / പൈതൃകം

നിത്യപൂജയിലെ സരസ്വതീ–ലക്ഷ്മീ–ദുർഗ്ഗാ ഭാവങ്ങൾ

പള്ളിക്കുന്നിൽ ദേവിയെ സരസ്വതി, ലക്ഷ്മി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ മൂന്ന് ഭാവങ്ങളിൽ ആരാധിക്കുന്നു.

കാട്ടുമാടം മന രണ്ട് ശാഖകളായി വിഭജിച്ചതുമായി പൂജാക്രമത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തെ ക്ഷേത്രവിവരണം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

പ്രഭാതപൂജ ഇളേടം മനയും ഉച്ചപൂജ മൂത്തേടം മനയും അത്താഴപൂജ ക്ഷേത്രശാന്തിക്കാരനും നിർവഹിച്ചുവന്നതായാണ് പാരമ്പര്യം. ഒരേ അമ്മയുടെ വ്യത്യസ്ത ഭാവങ്ങളെ ഈ പൂജകളിൽ ആരാധിക്കുന്നു.

രാവിലെ വിദ്യയുടെയും വാക്കിന്റെയും സംഗീതത്തിന്റെയും കലകളുടെയും ദേവതയായ സരസ്വതിയായും ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേമത്തിന്റെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും ദേവതയായ ലക്ഷ്മിയായും വൈകുന്നേരം ധൈര്യത്തിന്റെയും സംരക്ഷണത്തിന്റെയും ദേവതയായ ദുർഗ്ഗയായും സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു. വിദ്യയും ഐശ്വര്യവും ശക്തിയും ചേർന്ന ഈ ആരാധന പള്ളിക്കുന്നിന്റെ ഭക്തിപാരമ്പര്യത്തിൽ തുടരുന്നു.

05 / പൈതൃകം

സരസ്വതീ സന്നിധിയിൽ ആദ്യാക്ഷരങ്ങൾ

മൂകാംബികയുടെ സരസ്വതീഭാവത്തിലുള്ള ആരാധനയാണ് പള്ളിക്കുന്നിലെ വിദ്യാരംഭത്തിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. അക്ഷരങ്ങളെയും പഠനത്തെയും കുഞ്ഞിന് പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ചടങ്ങാണിത്.

മുന്നിലുള്ള പഠനജീവിതത്തിനായി പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് കുടുംബങ്ങൾ കുഞ്ഞിനെ അമ്മയുടെ സന്നിധിയിലെത്തിക്കുന്നു. ഇവിടെ കുറിക്കുന്ന ആദ്യാക്ഷരങ്ങൾ ജീവിതത്തിലുടനീളം തുടരുന്ന പഠനത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്.

വിദ്യയ്ക്കും ചിന്തയിലെ വ്യക്തതയ്ക്കും വാക്കിലും കലകളിലും കഴിവ് വളരാനും ഭക്തർ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ത്രിമധുരവും പഴവും ക്ഷേത്രാരാധനയിലെ വഴിപാടുകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതായി ക്ഷേത്രവിവരണം പറയുന്നു.

കുഞ്ഞിന്റെ പഠനം ആരംഭിക്കുന്ന കുടുംബങ്ങൾക്കൊപ്പം വിദ്യാർത്ഥികളും അധ്യാപകരും പണ്ഡിതരും കലാകാരന്മാരും സരസ്വതീ സന്നിധിയുമായി ഈ ബന്ധം പങ്കിടുന്നു.

06 / പൈതൃകം

ശങ്കരവാര്യരുടെ സ്വപ്നദർശനത്തിന്റെ ഐതിഹ്യം

ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ ശങ്കരവാര്യർക്ക് ദേവി സ്വപ്നത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ചുള്ള കഥ പള്ളിക്കുന്നിലെ ഐതിഹ്യങ്ങളിലൊന്നാണ്.

ഒരു രാത്രിയിൽ ദേവി വടക്കേ തിടപ്പള്ളിയിൽ ഒരു പഴമുണ്ടെന്നും അത് എടുത്ത് ഭക്ഷിക്കണമെന്നും പറഞ്ഞതായാണ് കഥ.

ശങ്കരവാര്യർ പഴം ഭക്ഷിച്ച് തൊലി ഓവിൽ ഇട്ടു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് വിദ്യയും കവിത്വവും ലഭിച്ചെന്നും ശങ്കരകവി എന്ന പേരിൽ ദേവീസ്തുതികൾ രചിച്ചെന്നും ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.

ഉപേക്ഷിച്ച പഴത്തൊലി ഭക്ഷിച്ച ശാന്തിക്കാരനും കവിത്വം ലഭിച്ച് തോലകവിയായി അറിയപ്പെട്ടുവെന്നാണ് ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു കഥ.

സാധാരണ ജീവിതത്തിലും അറിവും സർഗ്ഗശക്തിയും വിരിയാമെന്ന പ്രതീക്ഷയാണ് ഭക്തർ ഈ കഥയിൽ കാണുന്നത്. സംഭവങ്ങൾക്ക് തെളിവായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ചരിത്രമല്ല, വിശ്വാസപാരമ്പര്യത്തിലെ ഒരു ഐതിഹ്യമാണിത്.

07 / പൈതൃകം

നാട്ടോർമ്മകളിലെ ചെറുശ്ശേരി

മലയാളകവി ചെറുശ്ശേരി നമ്പൂതിരിയെയും പള്ളിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രാദേശിക പാരമ്പര്യമുണ്ട്.

അദ്ദേഹം ഇവിടെ ശാന്തിക്കാരനായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചുവെന്നാണ് നാട്ടിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വിശ്വാസം. വെബ്സൈറ്റിനായി ലഭിച്ച വിവരണത്തിൽ ഇത് തെളിയിക്കുന്ന ചരിത്രരേഖ നൽകിയിട്ടില്ല; അതിനാൽ പ്രാദേശിക വിശ്വാസമായാണ് ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

ശങ്കരകവിയുടെയും തോലകവിയുടെയും കഥകൾക്കൊപ്പം ഈ ഓർമ്മയും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സരസ്വതീ ആരാധനയിൽ കവിതയ്ക്കും കലാസൃഷ്ടിക്കും ഉള്ള സ്ഥാനം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സ്വന്തം പഠനത്തെയും കലാപ്രവർത്തനത്തെയും ആരാധനയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ഭക്തർക്ക് ഈ കഥകൾ പ്രചോദനമാകുന്നു.

08 / പൈതൃകം

രാത്രികാല പൂജയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസം

രാത്രിയിൽ ദേവന്മാർ മൂകാംബികയെ പൂജിക്കുന്നു എന്ന വിശ്വാസവും ക്ഷേത്രപാരമ്പര്യത്തിലുണ്ട്.

ഒരു പ്രഭാതത്തിൽ ശാന്തിക്കാരൻ ശ്രീകോവിൽ തുറന്നപ്പോൾ പൂജാശംഖിൽ വെള്ളം കണ്ടു എന്ന സംഭവത്തോടെയാണ് ഐതിഹ്യം തുടങ്ങുന്നത്.

തുടർന്ന് നടത്തിയ പ്രശ്നചിന്തയിൽ ദേവന്മാരുടെ രാത്രികാല പൂജയാണ് അതിന് കാരണമെന്ന് അറിഞ്ഞതായാണ് വിശ്വാസം.

ദിവസത്തെ പൂജകൾക്കുശേഷം പൂജാപാത്രങ്ങളും ശംഖും പുഷ്പങ്ങളും ശ്രീകോവിലിൽ വയ്ക്കുന്ന ആചാരത്തെ ഈ കഥയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

മനുഷ്യർക്ക് കാണാനാകുന്നതിനപ്പുറവും ആരാധന തുടരുന്നു എന്ന ഭക്തിസങ്കൽപ്പമായാണ് ഈ വിശ്വാസം ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

09 / പൈതൃകം

ക്ഷേത്രജീവിതത്തിൽ തുടരുന്ന പാരമ്പര്യം

പരശുരാമപ്രതിഷ്ഠയുടെ ഐതിഹ്യവും രാജവംശങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരണങ്ങളും കാട്ടുമാടം പാരമ്പര്യവും ത്രിദേവീ ആരാധനയും പള്ളിക്കുന്നിലെ ക്ഷേത്രജീവിതത്തിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

മഹിഷാസുരമർദ്ദിനിയുടെ ശക്തിയും സരസ്വതിയുടെ വിദ്യയും ലക്ഷ്മിയുടെ ഐശ്വര്യവും ഒരേ അമ്മയുടെ ഭാവങ്ങളായി ഭക്തർ ആരാധിക്കുന്നു. സ്വപ്നദർശനത്തിന്റെയും കവിതയുടെയും രാത്രികാല പൂജയുടെയും കഥകളും ഈ വിശ്വാസപാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

ഇന്നത്തെ സന്ദർശകന് ആ ബന്ധം ഒരു ദർശനത്തിലോ വഴിപാടിലോ കുഞ്ഞിന്റെ ആദ്യാക്ഷരങ്ങളിലോ തുടങ്ങാം.

ഈ ആരാധനകളിലൂടെയും അമ്മയുടെ സന്നിധിയിൽ മടങ്ങിയെത്തുന്ന കുടുംബങ്ങളിലൂടെയും ക്ഷേത്രപാരമ്പര്യം തുടരുന്നു.